Cindy Green: Size tüm hikayemizi anlatmak istiyoruz.
Jim Green: Sadece tek bir şey var.
Cindy Green: İnanmakta güçlük çekeceksiniz.
Jim Green: Sadece tek bir şey var.
Cindy Green: İnanmakta güçlük çekeceksiniz.
Önce bir derin nefes alalım hepimiz, gözlerimizi kapatalım ve fırtınalı bir gecede ortaya çıkabilecek bir mucize düşünelim. Aklınıza neler geldi? Sevdiklerinizin çat kapı gelmesi mi, fırtınanın aniden dinmesi mi, tüm o fırtına sesini duyamayacak kadar meşgul olduğunuz mu ya da en basitinden fırtınadan etkilenmeyecek kadar derin bir uykunuzun olması mı? Cindy & Jim Green çifti içim durum çok daha farklı, özel, değişik ve sıra dışıydı. Onlar uzun yıllardır hayalini kurdukları bir şeye kavuşmuştu…
Özel hayatımda önemli değişikliklere gittiğim, sıkıntıdan valizimi hazırlayamadığım, herkese gereğinden fazla asabi davrandığım ve aşırı hassas takıldığım şu günlerde bir arkadaşımın facebook profilinde gezinirken gördüm bu filmin afişini. En büyük şansım arkadaşımın filmin orijinal afişini paylaşmış olmasıydı, zira poster bende küçük bir merak uyandırmayı başardı. Hemen fragmanını izledim ve ilk başta çocuk filmi gibi duran bu filmin aslında öyle olmayabileceği hissiyatına kapılarak The Odd Life of Timothy Green filmini izlemeye karar verdim. Yapım gereği spoiler verilmesinden ya da kimse hiçbir çaba harcamasa bile filmin can alıcı noktalarının paylaşıldığına rast gelmekten hiç haz etmem, bu yüzden yorumlara, değerlendirmelere, repliklere vs bakmadan başladım bu sıradışı hikayeye tanık olmaya.
Her yerde bulabileceğiniz genel konuyu merak ederseniz eğer kısa bir paragrafla şuracığa belirteyim. “Green çiftimiz yıllardır bir çocuk hasretiyle yanıp tutuşmaktadır, tüm tedavi yollarını denemelerine rağmen doktorlarının hiçbir şekilde çocuk sahibi olamayacaklarını söylemesiyle başlıyor hikayemiz. Son derece yıkıcı olan bu sözlerin ardından ikili evlerine dönüp adeta hayata küsme eşiğine gelirler ve sonrasında birbirlerine destek olmaya çalışırlar. Bu kötü gecelerinde neşelenebilmek “Eğer çocukları olsaydı nasıl biri olurdu?” sorusuna verdikleri cevaplarını küçük kağıtlara yazarlar ve arka bahçelerine gömerler. Gece olur… Önce rüzgar, sonra yaprak dökülmeleri ve en sonunda küçük bir fırtına başlar..” Bundan sonrasına bizzat kendinizin izleyip tanık olması gerekiyor.
Filmin bende uyandırdığı şey ise “samimiyet ve karşılıksız sevgi”. Hiçbir zaman “Çocuk filmi mi bu, izlemem ben böyle şeyleri.” diyen biri olmadım ama aranızda öyle olanlar varsa filmin afişine, reklamına bakarak sakın filmi izlemekten vazgeçmesin. Film öyle sıcacık ki, öyle samimi bir havası var ki, hayatımızın her anında olan basit gerçekleri öyle güzel bir şekilde saklamış ki içine hayran oluyorsunuz. Herkesin hayalinde ya da hayatında sevgi dolu, düşünceli, fedakar, eğlenceli, zor zamanlarınızda ve güzel zamanlarınızda sizi hiç bırakmayan bir anne modeli vardır değil mi? İşte Cindy Green (Jennifer Garner) tam da böyle şirin bir şekilde karşımıza çıkıyor. Böyle şirin bir anneye gerektiğinde çocuklaşabilen, gerektiğinde ciddi olabilen, nerede ne yapması gerektiğini bilen ve çocuğuna en az annesi kadar değer verip ona hayat dersleri verebilecek bir baba gerekir diye düşündüyseniz eğer Jim karakteriyle Joel Edgertan tam da bu şekilde sunuyor kendini. Böyle müthiş anne-babanın hayalindeki çocuğun nasıl olabileceğini siz düşünün artık çünkü Timothy (C.J Adams), bu mükemmel resmi tamamlayabilen eşsiz ve tatlı bir çocuk olarak kalplerinizi fethedebilir.
Filmde kullanılan müzikler müthiş doğanın her haline uygun bir şekilde yapılmış, hepsi çok ferah ve sıkılmadan, bezmeden dinleyebileceğiniz tatlı ve güzel melodiler olarak size eşlik ediyor. Hatta ben şuracığa (silinmezse gelecekte şayet) oynatma listesini bırakayım. ツ
Sonuç olarak bence bu filmi mutlaka izleyin! Yoğun giden hayatınızda kaçmak istediğiniz olağanüstü doğa manzaralarının ve yaşınız her ne kadar ilerlese de hayatınızda hep ihtiyaç duyacağınız o tatlı aile-çocuk sevgisinin keyfini çıkarmak için asla kaçırmamanız gereken bir film. Birazcık da duygusal olabileceğini söylemiş miydim?
Küçücük bir not: Filmin isminde Türkçe'ye çevrilirken aşk kullanılmaması beni o kadar memnun etti ki. ^^ Aşkın Meyvesi falan diyebilirlerdi mazallah. :)
